"ЛЮДИ И ВОЙНА" - "PEOPLE AND WAR"

Nasze Muzeum odwiedzili w dniach 29-30.04.2011 r. Państwo Cooper z Australii. Ojciec Cate Cooper walczył w ramach Brytyjskiego Korpusu Ekspedycyjnego we Francji i został wzięty w 1940 pod Dunkierką do niewoli niewoli niemieckiej. Do stycznia 1945 roku przebywał w obozie jenieckim STALAG XXA w Toruniu. Pracował też w filii obozu w Grudziądzu. Niemcy ewakuowali obóz zimą 1945 r. Tzw. "Marsz śmierci" przy -20 stopniach mrozu i minimalnym wyżywieniu kosztował wielu jeńców życie. Jego trasa prowadziła m.in. przez Tucholę, Szczecinek do głębi Niemiec. Ojca Cate wyzwoliły z niewoli wojska amerykańskie. Zmarł 10 lat po wojnie w wskutek choroby płuc, której przyczyną były trudne warunki obozowe w Toruniu.



Rober Cooper zamierza napisać książkę o losach ojca swojej żony na podstawie listów z obozu, zdjęć i materiału zebranego podczas tej wizyty w naszym Muzeum. Ma ona przybliżyć brytyjczykom i australijczykom losy ich obywateli w niewoli niemieckiej w STALAGU XXA w Toruniu. Muzeum nasze ma otrzymać egzemplarz tej pozycji, który opublikujemy na naszej stronie internetowej.



Podczas dwudniowej wizyty pokazaliśmy Państwu Cooper miejsca w Toruniu związane z funkcjonowaniem STALAGU XXA i XXC. Towarzyszyła nam przy tym ekipa Telewizji Polskiej - Oddział w Bydgoszczy. Pokazaliśmy m.in. Komendę obozu w Forcie XVII, którą następnie przeniesiono na ul. Okólną, rejon Fortu XIII, fort XI, stację PKP Kluczyki, którą budowali jeńcy brytyjscy i rosyjscy, teren po STALAGU XXC na Glinkach, cmentarz zmarłych żołnierzy alianckich i rosyjskich w Małej Nieszawce, Fort IV, w którym był szpital obozowy oraz Fort XV. We wszystkich tych miejscach więzieni byli w czasie wojny żołnierze i oficerowie polscy, angielscy, francuscy, australijscy, amerykańscy, holenderscy, belgijscy, serbscy, włoscy, norwescy itp.

http://muzeumhw.pl/1/108/469/500/Nasza- ... -Australii



ссказал мне также о людях с австалии Они 29-30 апреля побывали также в музее стаглага/есть и такой/и побывали в месте где был в плену отец
Cate Cooper Собирается ее муж написать книгу о судьбе пленного...
В Пункте информации удивлены что россияне также ищут следов пленных -происхождения российского...Вспоминали что сохранились еше кирпичи где написаны слова написанные нашими пленными http://muzeumhw.pl/1/108/469/500/Nasza- ... -Australii Там есть множество фотографий со встречи.Есть и фото кирпичей


Мне дали телефон пана который занимается этим лагерем.Я оставила телефон свой...К сожалению лагерь находится сравнительно далеко от вокзалов и я не смогу там доехать...Буду пробовать договорится с панем Петром-подам какая у меня информация И буду пробовать узнать что у него

_________________
Если твои поиски зашли в тупик, то знай, что ты уже нашел то, что искал, благодаря нам.
Пани Маркин дает согласие на использование личных фотографий и ответов по поискам только с условием ссылки на сайт где они помещены.

http://www.pomnite-nas.ru/img/399/200802072252580.2.jpg
http://www.pomnite-nas.ru/img/399/200802072252440.1.jpg


г. Торунь (Toruń), Куявско-Поморское воеводство, Польша

Тип объекта воинское кладбище
Название памятника Воинское братское кладбище
Описание памятника Материал предоставил Борис Шмыров
http://www.pomnite-nas.ru/mshow.php?s_i ... showPage=3



OBÓZ JEŃCÓW WOJENNYCH
Jeszcze przed wybuchem II wojny światowej hitlerowskie władze III Rzeszy opracowały program, którego jednym z celów było maksymalne wykorzystanie siły roboczej dla gospodarki niemieckiej. „Siłą roboczą” nazywano jeńców wojennych. Konwencja genewska dotycząca praw jeńców stanowiła m.in. że: „... jeńcy wojenni winni być traktowani w sposób szczególnie humanitarny, a w szczególności mają być chronieni przed atakami gwałtu, obrazy i ciekawości publicznej...” oraz „... środki odwetowe względem nich są zabronione...”. Jednak jak pokazała historia II wojny światowej nazistowskie Niemcy nie przestrzegały tej konwencji, łamiąc ją brutalnie. Na jeńcach wojennych szczególnie ze Wschodniej Europy dokonano wielu straszliwych zbrodni. Niechlubne te wydarzenia miały również miejsce na terenie naszej Gminy.
Już we wrześniu 1939 roku rozpoczęły się przygotowania do przystosowania znajdujących się w Toruniu fortów artyleryjskich, położonych na lewym brzegu Wisły do pełnienia funkcji obozów jenieckich. Na pierwszą siedzibę władz obozu Niemcy wybrali Fort XVII a w połowie 1949 roku przeniesione zostały do dwupiętrowej kamienicy, mieszczącej się naprzeciwko Fortu XIII. Budynek ten już do końca wojny został siedzibą komendantury Stalagu XX A i obecnie oglądać go można przy ulicy Okólnej.
Kolejny etap rozbudowy Stalagu (w 1941 roku) doprowadził do powiększenia obozu o nowy obszar, rozciągający się od Torunia- Podgórza w kierunku południowo-zachodnim, w kierunku wsi Glinki. Już w 1941 roku rozpoczęto tam budowę obozu przeznaczonego dla jeńców radzieckich. Gwałtowne nasilenie prac budowlanych przypadło na drugą połowę tego roku, gdyż w tym właśnie czasie do Torunia zaczęły napływać transporty jeńców radzieckich.
Dnia 14 sierpnia 1941 roku baraki dla jeńców radzieckich, które wybudowano na tym terenie oficjalnie nazwano: M. Stammlager 312/XX C. Został on administracyjnie podporządkowany komendanturze Stalagu XX A.
Stalag ten został więc powiększony o obszar, który rozciągał się od Stawek przez Rudak i Podgórz aż do Glinek.
Należy tu nadmienić, że funkcje obozów jenieckich dla więźniów radzieckich pełniły wówczas forty: XI, XII, XIII i XVII. Fort XIV pełnił funkcję szpitala obozowego, natomiast w Forcie XVI zlokalizowano areszt. Z czasem do jeńców radzieckich dołączyli też jeńcy: francuscy, belgijscy, brytyjscy, jugosłowiańscy, włoscy i amerykańscy.
W myśl zasady konwencji wiedeńskiej obozy jenieckie powinny zapewnić jeńcom godziwe warunki bytowania w obozie. Jak wiadomo jednak hitlerowcy nie stosowali się do tego typu wymagań, pomimo podpisanych traktatów. W obozach na obszarze Torunia i obecnej Gminy Wielka Nieszawka życie jeńców biegło dwoma torami: jeden troszkę lepszy przeznaczony dla jeńców z kręgu Europy Zachodniej i Ameryki oraz drugi tragiczny dla jeńców radzieckich. Idealne warunki obozowe pokazują statystyki, gdzie w okresie od października 1940 roku do grudnia 1941 roku wśród jeńców z państw zachodnich zanotowano tylko 44 zgony.
Natomiast w Stalagu przeznaczonym dla jeńców rosyjskich każdego dnia na 6-hektarowy cmentarz wywożono od trzech do sześciu wozów wypełnionych zwłokami.
Dziś w lesie między Glinkami a Cierpicami, jadąc z Torunia, po lewej stronie rozwidlenia szosy w kierunku Inowrocławia i Bydgoszczy widnieje masowy grób-cmentarz. Rzeźbę zaprojektował dla upamiętnienia pomordowanych więźniów W. Marciniak.
Ogółem na cmentarzu tym pochowano 14 219 więźniów.
http://www.wielkanieszawka.pl/?cid=119

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ob%C3%B3z_ ... u-Glinkach

_________________
Если твои поиски зашли в тупик, то знай, что ты уже нашел то, что искал, благодаря нам.
Пани Маркин дает согласие на использование личных фотографий и ответов по поискам только с условием ссылки на сайт где они помещены.